دیروز شیطان رو دیدم در حوالی میدان بساطش را پهن کرده بود فریب می فروخت .

مردم دورش جمع شده بودند .هیاهو می کردند و هول می زدند و بیشتر می خواستند.

همه چیزی تو بساطش بود . غرور .حرص. دروغ. خیانت . جاه طلبی و .....

هرکسی هر چیزی می خرید و در ازایش چیزی می داد . بعضی ها تکه ای از 

قلبشان را می دادند و بعضی آزادگی شان را . شیطان میخندید و دهانش بوی گند جهنم

میداد.حالم را به هم زد . دلم می خواست همه نفرتم را توی صورتش تف کنم . نه انگار

ذهنم را خواند. موذیانه خندید و گفت:من کاری با کسی ندارم فقط گوشه ای بساطم را پهن کرده ام

و آرام نجوا می کنم . نه قیل قال میکنم نه کسی را مجبور می کنم از من چیزی بخرد می بینی!

آدم ها خودشان دور من جمع شده اند . آن وقت سرش را نزدیک آورد و گفت:"البته تو با این ها

فرق میکنی تو زیرکی و مومن. زیرکی و ایمان آدم را نجات می دهد"

جوابش را ندادم .از شیطان بدم می آمد .حرفهایش  اما شیرین بود.گذاشتم که حرف بزند و او

هی گفت گفت ...ساعتها کنار بساطش نشستم تا اینکه چشمم به جعبه عبادت افتاد که لا به لای

چیزهای دیگر بود . دور از چشم شیطان آن را برداشتم و در جیبم گذاشتم با خود گفتم :

بگذار یک بار هم شده کسی چیزی از شیطان بدزدد. به خانه آمدم در کوچک عبادت را باز 

کردم .در آن اما جز غرور چیزی نبود !

جعبه از دستم افتاد غرور توی اطاق ریخت !فریب خورده بودم دستم را روی قلبم گذاشتم ...

نبود ! فهمیدم آن را کنار بساط شیطان جا گذاشته ام ...

بلند شدم سمت میدان رفتم ...تمام راه دویدم ...تمام راه لعنتش کردم . به میدان رسیدم 

شیطان اما نبود!

بلند شدم تا بی دلیم را با خود ببرم که صدای شنیدم ...صدای قلبم بود ....!

نشستم و های های گریه کردم ...اشکهایم که تمام شد همان جا به سجده افتادم

زمین را به شکرانه قلبی که پیدا شده بود بوسیدم !